त्रिपञ्चारे पीठे शवशिवहृदि स्मेरवदनां
महाकालेनोच्चैर्मदनरसलावण्यनिरताम् ।
समासक्तो नक्तं स्वयमपि रतानन्दनिरतो
जनो यो ध्यायेत्त्वामयि जननि स स्यात् स्मरहरः ॥१८॥
tri-pañcāre pīṭhe śava-śiva-hṛdi smera-vadanāṃ |
mahākālenoccair madana-rasa-lāvaṇya-niratām |
samāsakto naktaṃ svayam api ratānanda-nirato |
jano yo dhyāyet tvām ayi janani sa syāt smara-haraḥ ||18||
śikhariṇī
हे जननी! जो पुरुष रात्री स्वतः रत्यानंदात निमग्न होऊन — पंधरा आऱ्यांच्या (श्रीचक्राच्या) पीठावर, शव-शिवाच्या हृदयावर, स्मितमुखी, महाकालाशी मदनरसाच्या लावण्यात उच्चपणे रत असलेल्या — अशा तुझे ध्यान करतो, तो स्वतः स्मरहर (शिव) होतो.