ML · Karpūrādi Stotra 1.18

1.18

त्रिपञ्चारे पीठे शवशिवहृदि स्मेरवदनां महाकालेनोच्चैर्मदनरसलावण्यनिरताम् । समासक्तो नक्तं स्वयमपि रतानन्दनिरतो जनो यो ध्यायेत्त्वामयि जननि स स्यात् स्मरहरः ॥१८॥

tri-pañcāre pīṭhe śava-śiva-hṛdi smera-vadanāṃ | mahākālenoccair madana-rasa-lāvaṇya-niratām | samāsakto naktaṃ svayam api ratānanda-nirato | jano yo dhyāyet tvām ayi janani sa syāt smara-haraḥ ||18||

śikhariṇī

— പതിനഞ്ച് ആരക്കാലുള്ള (യന്ത്രത്തിലെ പതിനഞ്ച് ത്രികോണങ്ങൾ) ; — പീഠത്തിൽ, ആസനത്തിൽ ; — ശവരൂപമായ ശിവന്റെ മാറിൽ ; — പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖമുള്ളവളെ ; — മഹാകാലനോടൊപ്പം ; — ഉത്കടമായി, തീവ്രമായി ; — മദന-രസ-ലാവണ്യങ്ങളിൽ ലയിച്ച (നിന്നെ) ; — സമാസക്തനായി, അത്യാസക്തനായി ; — രാത്രിയിൽ ; — സ്വയം ; — ഉം ; — രതാനന്ദത്തിൽ ലയിച്ച ; — ഒരുവൻ ; — യാതൊരുവൻ ; — ധ്യാനിക്കണം ; — നിന്നെ ; — ഹേ! ; — ഹേ ജനനീ ; — അവൻ ; — ആകുമായിരിക്കും ; — സ്മരഹരൻ — സാക്ഷാൽ ശിവൻ

അമ്മേ, ജനനീ — സ്വയം രാത്രിയിൽ രതാനന്ദത്തിൽ നിമഗ്നനായിരുന്നുകൊണ്ട്, പതിനഞ്ച് അരക്കാലുകളുള്ള പീഠത്തിൽ [ശ്രീചക്രത്തിൽ] ശവരൂപനായ ശിവന്റെ വക്ഷസ്സിൽ പുഞ്ചിരിതൂകുന്ന മുഖത്തോടെ മഹാകാലനോട് മദനരസത്തിന്റെ ലാവണ്യത്തിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്ന അവിടത്തെ ധ്യാനിക്കുന്നവൻ — അവൻ സ്മരാന്തകൻ [ശിവൻ] തന്നെ ആയിത്തീരുന്നു.