यत्र पूर्वापरौ शब्दौ कालैक्यं तत्र युज्यते ।
मनसा नीयते तस्य किं पदार्थस्वरूपता ॥१०५॥
yatra pūrvāparau śabdau kālaikyaṃ tatra yujyate |
manasā nīyate tasya kiṃ padārthasvarūpatā
എവിടെ പൂർവ-അപര ശബ്ദങ്ങൾ ഉണ്ടോ, അവിടെ കാലൈക്യം (കാലത്തിന്റെ ഏകത) യോജിക്കുന്നു; (അവ) മനസ്സിനാൽ (ഏകത്വത്തിലേക്ക്) നയിക്കപ്പെടുന്നു; അതിന് (ശബ്ദത്തിന്) പദാർഥസ്വരൂപത (സ്വതന്ത്രവസ്തുത) ഉണ്ടോ?