यत्र पूर्वापरौ शब्दौ कालैक्यं तत्र युज्यते ।
मनसा नीयते तस्य किं पदार्थस्वरूपता ॥१०५॥
yatra pūrvāparau śabdau kālaikyaṃ tatra yujyate |
manasā nīyate tasya kiṃ padārthasvarūpatā
જ્યાં (એક શબ્દના) પૂર્વ-અપર (આગળ-પાછળ) સ્વર(ઘટકો) હોય, ત્યાં કાળ-એકતા ઘટે છે; (સમગ્ર) મન વડે (એકતા-રૂપે) લવાય છે — પણ શું તે (એકતા) પદાર્થનું પોતાનું સ્વરૂપ છે (કે કેવળ ચૈતન્યનું કાર્ય)?