Verses on the Recognition of the Lord13.2
किं त्व् आन्तरदशोद्रेकात् सादाख्यं तत्त्वम् आदितः
बहिर्भावपरत्वे तु परतः पारमेश्वरम् ॥२॥
kiṃ tv āntaradaśodrekāt sādākhyaṃ tattvam āditaḥ
bahirbhāvaparatve tu parataḥ pārameśvaram
— കിം തു — എന്നാൽ, പിന്നെ ; — ആന്തരദശോദ്രേകാത് — ആന്തരദശയുടെ ഉദ്രേകത്താൽ (പ്രാബല്യത്താൽ) (പഞ്ചമി, സമാസം) ; — സാദാഖ്യം — സദാശിവൻ എന്നു പേരുള്ളത് (സാദാഖ്യ തത്ത്വം) (പ്രഥമ ഏകവചനം നപുംസകം, സമാസം) ; — തത്ത്വം — തത്ത്വം, വാസ്തവസ്ഥിതി (പ്രഥമ ഏകവചനം നപുംസകം) ; — ആദിതഃ — ആദിയിൽ, ആദ്യം (അവ്യയം, പഞ്ചമ്യർഥം) ; — ബഹിർഭാവപരത്വേ — ബാഹ്യഭാവത്തിലേക്കു ചായുമ്പോൾ (സപ്തമി, സമാസം) ; — തു — എന്നാൽ ; — പരതഃ — അനന്തരം, അതിനുശേഷം (അവ്യയം) ; — പാരമേശ്വരം — പരമേശ്വരന്റേതായ (ഈശ്വര) തത്ത്വം (പ്രഥമ ഏകവചനം നപുംസകം, വിശേഷണം) എന്നാൽ ആന്തരദശയുടെ ഉദ്രേകത്താൽ (ഉള്ളിലെ അവസ്ഥയുടെ പ്രാബല്യത്താൽ) ആദ്യം സാദാഖ്യതത്ത്വം (സദാശിവൻ) ഉണ്ടാകുന്നു; ബാഹ്യഭാവത്തിലേക്കു ചായുമ്പോഴോ, പിന്നീട് പാരമേശ്വരതത്ത്വം (ഈശ്വരൻ ഉണ്ടാകുന്നു).