devi

प्रत्येकं वा द्वयं वा त्रयमपि च परं बीजमत्यन्तगुह्यं त्वन्नाम्ना योजयित्वा सकलमपि सदा भावयन्तो जपन्ति । तेषां नेत्रारविन्दे विहरति कमला वक्त्रशुभ्रांशुबिम्बे वाग्देवी देवि मुण्डस्रगतिशयलसत्कण्ठि पीनस्तनाढ्ये ॥ ६॥

यत्परं निष्कलं देवि सर्वतत्त्वातिगोचरम् । तत्तु शक्यं न तेनेह वक्तुं शक्यं तदिच्छया ॥९॥

देवि प्रकृतिरूपा या तस्याः किं रूपमुच्यते । सकलत्वे विकल्पानां सकलाद्वैतकल्पना ॥१०॥

क्वचिद्वस्तुनि विन्यस्य शनैर्दृष्टिं निवर्तयेत् । तज्ज्ञानं चित्तसहितं देवि शून्यालयो भवेत् ॥५१॥

चलासने स्थितस्याथ शनैर्वा देहचालनात् । प्रशान्ते मानसे भावे देवि दिव्यौघमाप्नुयात् ॥६६॥

आकाशं विमलं पश्यन्कृत्वा दृष्टिं निरन्तराम् । स्तब्धात्मा तत्क्षणाद्देवि भैरवं वपुराप्नुयात् ॥६७॥

अबिन्दुमविसर्गं च अकारं जपतो महान् । उदेति देवि सहसा ज्ञानौघः परमेश्वरः ॥७३॥

सर्वशक्तिप्रभेदानां हृदयं ज्ञातमद्य च । रुद्रयामलमासाद्य देवि त्वत्तो मयोदितम् ॥१६०॥