नाभावो भाव्यतामेति न च तत्रास्त्यमूढता ।
यतोऽभियोगसंस्पर्शात्तदासीदिति निश्चयः ॥१२॥
nābhāvo bhāvyatām eti na ca tatrāsty amūḍhatā |
yato 'bhiyoga-saṃsparśāt tadāsīd iti niścayaḥ ||
anuṣṭubh
— ಅಲ್ಲ, ಇಲ್ಲ (ನಿಷೇಧಾವ್ಯಯ); — ಅಭಾವ (ಶೂನ್ಯ, ಇಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ); — ಭಾವ್ಯತೆ (ಧ್ಯಾನ-ವಿಷಯವಾಗುವಿಕೆ); — ತಲುಪುತ್ತದೆ, ಬರುತ್ತದೆ (ವರ್ತ.ಏಕ. √i); — ಮತ್ತು ಇಲ್ಲ (ನಿಷೇಧ-ಸಹಿತ); — ಅಲ್ಲಿ, ಅದರಲ್ಲಿ — ಕ್ರಿ.ವಿಶೇಷಣ; — ಇದೆ, ವಿದ್ಯಮಾನ (ವರ್ತ.ಏಕ. √as); — ಅಮೂಢತೆ (ಜಾಗೃತಿ); — ಯಾಕೆಂದರೆ, ಎಲ್ಲಿಂದ — ಹೇತು-ಸಂಬಂಧ; — ಅಭಿಯೋಗ-ಸಂಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ (ಪರ್ಯಾಲೋಚನೆಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ); — ಆಗ — ಕಾಲವಾಚಕ ನಿತ್ಯಸಂಬಂಧಿ; — ಇತ್ತು, ವಿದ್ಯಮಾನವಾಗಿತ್ತು (ಭೂತ.ಏಕ. √as); — ಹೀಗೆ, ಎಂದು (ಉದ್ಧರಣ-ಸಮಾಪಕ); — ನಿಶ್ಚಯ (ದೃಢನಂಬಿಕೆ)
ಅಭಾವವು (ಶೂನ್ಯವು) ಭಾವ್ಯತೆಯನ್ನು (ಧ್ಯಾನವಿಷಯತೆಯನ್ನು) ಪಡೆಯಲಾರದು; ಅಲ್ಲಿ ಅಮೂಢತೆಯೂ (ಎಚ್ಚರಿಕೆಯೂ) ಇಲ್ಲ. ಆದರೂ ನಂತರದ ಅಭಿಯೋಗದ (ಪರ್ಯಾಲೋಚನೆಯ) ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ‘ಆಗ ಅದು ಇತ್ತು’ ಎಂಬ ನಿಶ್ಚಯವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ.