दृश्यत्वं तेषु संघातात् किं तेषां रूपताक्षतिः ।
स्वरूपमिश्रीभावो वा नैवं चेत्तर्ह्यमूर्तता ॥८६॥
dṛśyatvaṃ teṣu saṃghātāt kiṃ teṣāṃ rūpatākṣatiḥ |
svarūpamiśrībhāvo vā naivaṃ cettarhyamūrtatā
(જો) તેમાં દૃશ્યતા સંઘાત(સમૂહ)થી (ઊગે) — તો શું તે (તેમના વ્યક્તિગત અદૃશ્ય) રૂપની ક્ષતિ (છે), કે સ્વ-રૂપોનો મિશ્રી-ભાવ (ભળવાથી નવી દૃશ્ય પ્રકૃતિ)? અને જો એ બેમાંથી કંઈ ન હોય, તો (તેમની) અમૂર્તતા (અકબંધ રહે, અને આખું પણ અમૂર્ત).