GU · Karpūrādi Stotra 1.9

1.9

वदामस्ते किं वा जननि वयमुच्चैर्जडधियो न धाता नापीशो हरिरपि न ते वेत्ति परमम् । तथापि त्वद्भक्तिर्मुखरयति चास्माकममिते तदेतत्क्षन्तव्यं न खलु पशुरोषः समुचितः ॥९॥

vadāmas te kiṃ vā janani vayam uccair jaḍa-dhiyo | na dhātā nāpīśo harir api na te vetti paramam | tathāpi tvad-bhaktir mukharayati cāsmākam amite | tad etat kṣantavyaṃ na khalu paśu-roṣaḥ samucitaḥ ||9||

śikhariṇī

— અમે કહીએ છીએ ; — તને ; — શું ; — ખરેખર ; — હે જનની ; — અમે ; — મોટેથી, ઉદ્ધત રીતે ; — જડ બુદ્ધિવાળા ; — નહીં ; — ધાતા (બ્રહ્મા, સૃષ્ટિકર્તા) ; — નહીં ; — પણ ; — ઈશ (શિવ) ; — હરિ (વિષ્ણુ) ; — પણ ; — નહીં ; — તારું ; — જાણે છે ; — પરમ (સ્વરૂપ) ; — તેમ છતાં ; — તારી ભક્તિ ; — (અમને) બોલાવે છે ; — અને ; — અમારી ; — હે અમિતે (અસીમ) ; — તે ; — આ ; — ક્ષમ્ય (ક્ષમા કરવા યોગ્ય) ; — નહીં ; — ખરેખર ; — પશુ (બંધાયેલા જીવ) પ્રત્યે ક્રોધ ; — ઉચિત

હે જનની! અમે અતિ જડબુદ્ધિ શું તારી સ્તુતિ કરીએ? ધાતા (બ્રહ્મા) જાણતા નથી, ઈશ (શિવ) જાણતા નથી, હરિ (વિષ્ણુ) પણ તારા પરમ સ્વરૂપને જાણતા નથી. તોપણ હે અમિતે, તારી ભક્તિ અમને બોલાવડાવે છે; માટે આ ક્ષમ્ય છે — પશુ (બદ્ધ જીવ) પ્રતિ રોષ કરવો ઉચિત નથી.