AS · Karpūrādi Stotra 1.9

1.9

वदामस्ते किं वा जननि वयमुच्चैर्जडधियो न धाता नापीशो हरिरपि न ते वेत्ति परमम् । तथापि त्वद्भक्तिर्मुखरयति चास्माकममिते तदेतत्क्षन्तव्यं न खलु पशुरोषः समुचितः ॥९॥

vadāmas te kiṃ vā janani vayam uccair jaḍa-dhiyo | na dhātā nāpīśo harir api na te vetti paramam | tathāpi tvad-bhaktir mukharayati cāsmākam amite | tad etat kṣantavyaṃ na khalu paśu-roṣaḥ samucitaḥ ||9||

śikhariṇī

— আমি কওঁ ; — তোমাৰ ; — কি ; — সঁচাকৈ ; — হে জননী ; — আমি ; — উচ্চস্বৰে, ধৃষ্টতাৰে ; — মন্দবুদ্ধি ; — নহয় ; — ব্ৰহ্মা (স্ৰষ্টা) ; — নহয় ; — এনেকি ; — ঈশ (শিৱ) ; — হৰি (বিষ্ণু) ; — এনেকি ; — নহয় ; — তোমাৰ ; — জানে ; — পৰম (স্বৰূপ) ; — তথাপি ; — তোমাৰ প্ৰতি ভক্তি ; — (আমাক) কথা ক’বলৈ বাধ্য কৰে ; — আৰু ; — আমাৰ ; — হে অসীম ; — সেই ; — এই ; — ক্ষমা কৰিব লাগে ; — নহয় ; — সঁচাকৈ ; — পশুৰ প্ৰতি ক্ৰোধ ; — উচিত

হে জননী, আমি অতি জড়বুদ্ধিৰ মানুহে তোমাৰ বিষয়ে কি ক’ম? ব্ৰহ্মাইও তোমাৰ পৰম তত্ত্ব নাজানে, ঈশেও নাজানে, হৰিয়েও নাজানে। তথাপি হে অপৰিমিতে, তোমাৰ প্ৰতি ভক্তিয়ে আমাক বাচাল কৰি তুলিছে। সেই কাৰণে এই সকলোবোৰ ক্ষমা কৰিবা — পশুৰ প্ৰতি ক্ৰোধ উচিত নহয়।