सकृज्ज्ञाते सुवर्णे हि भावना करणं व्रजेत् ।
एकवारं प्रमाणेन शास्त्राद्वा गुरुवाक्यतः ॥५॥
sakṛjjñāte suvarṇe hi bhāvanā karaṇaṃ vrajet |
ekavāraṃ pramāṇena śāstrādvā guruvākyataḥ
সোণ এবাৰ জ্ঞাত হ’লে — (প্ৰমাণৰ দ্বাৰা) এবাৰ, অথবা শাস্ত্ৰৰ পৰা, অথবা গুৰুৰ বাক্যৰ পৰা — (আৰু কোনো) ভাৱনা (ধ্যান) এক কৰণৰূপে লাগিব নে (— সেইদৰে শিৱত্বৰ ক্ষেত্ৰতো)?