मनसः प्रेरणं कस्मात्प्राग्ज्ञानेन विना स्थिता ।
सर्वैकतात एवात्र तथा सौषुप्तबोधनम् ॥६५॥
manasaḥ preraṇaṃ kasmātprāgjñānena vinā sthitā |
sarvaikatāta evātra tathā sauṣuptabodhanam
মনৰ প্ৰেৰণা পূৰ্ব-জ্ঞান অবিহনে কিহৰ পৰা (হ’ব)? (সেয়া) সৰ্ব-একতাৰ ওপৰতেই (নিৰ্ভৰ কৰে); আৰু সেইদৰেই ইয়াত সুষুপ্তিৰ পৰা জাগৰণ (ব্যাখ্যাত হয়)।