मनसः प्रेरणं कस्मात्प्राग्ज्ञानेन विना स्थिता ।
सर्वैकतात एवात्र तथा सौषुप्तबोधनम् ॥६५॥
manasaḥ preraṇaṃ kasmātprāgjñānena vinā sthitā |
sarvaikatāta evātra tathā sauṣuptabodhanam
മനസ്സിന്റെ പ്രേരണം എന്തിൽനിന്ന്? പൂർവജ്ഞാനമില്ലാതെ (ഇത്) സ്ഥിതമാണ് (ഈ ചോദ്യം); ഇതുകൊണ്ടുതന്നെ ഇവിടെ സർവൈകത (എല്ലാറ്റിന്റെയും ഏകത സിദ്ധിക്കുന്നു); അപ്രകാരം സുഷുപ്തിയിൽനിന്നുള്ള ഉണർവും.