करणे ज्ञानसम्बन्धाद्बाह्यार्थे किं न कल्प्यते ।
बुद्धेर्गुणत्वं मनसि प्राप्नुयादथ चेतसा ॥१०८॥
karaṇe jñānasambandhādbāhyārthe kiṃ na kalpyate |
buddherguṇatvaṃ manasi prāpnuyādatha cetasā
যদি কৰণত জ্ঞানৰ সম্বন্ধৰ পৰা (জ্ঞান নিহিত হয়), তেন্তে বাহ্য অৰ্থত কিয় (নিহিত বুলি) কল্পনা নকৰা? আৰু বুদ্ধিৰ গুণত্ব মনত আহি পৰিব — কেৱল চেতনাৰ (আশ্ৰয়েহে এই সমস্যা সমাধান হয়)।