अनेके सेवन्ते भवदधिगिर्वाणनिवहान्
विमूढास्ते मातः किमपि न हि जानन्ति परमम् ।
समाराध्यामाद्यां हरिहरविरिञ्चादिविबुधैः
प्रपन्नोऽस्मि स्वैरं रतिरससमहानन्दनिरताम् ॥१३॥
aneke sevante bhavad-adhi-girvāṇa-nivahān |
vimūḍhās te mātaḥ kim api na hi jānanti paramam |
samārādhyām ādyāṃ hari-hara-viriñcādi-vibudhaiḥ |
prapanno 'smi svairaṃ rati-rasa-sa-mahānanda-niratām ||13||
śikhariṇī
হে মাতৃ, বহুতেই তোমাৰ অধীনত থকা দেৱতাসমূহক সেৱা কৰে; সেই বিমূঢ়সকলে পৰম তত্ত্বৰ একোৱেই নাজানে। হৰি, হৰ, বিৰিঞ্চি আদি দেৱতাসকলৰ দ্বাৰা সমাৰাধ্যা সেই আদ্যা — ৰতিৰসৰ মহান আনন্দত নিৰতা — তোমাত মই স্বইচ্ছাৰে শৰণাগত হলোঁ।