व्याप्तिदार्ढ्ये नक्तमेकं चन्द्रं वात्मानमुत्थितम् ।
विचिन्त्य प्रस्रवन्तं के कस्याप्याप्यायनं भवेत् ॥७५॥
vyāptidārḍhye naktamekaṃ candraṃ vātmānamutthitam |
vicintya prasravantaṃ ke kasyāpyāpyāyanaṃ bhavet
வ்யாப்தி உறுதியானபோது, இரவில் தன்னை, யாரோவொருவனின் தலைமீது (அமுதம்) பொழியும் ஒரே உதித்த சந்திரனாகச் சிந்தித்து, (அவனுக்கு) ஊட்டமும் (நலமும்) உண்டாகும் (வளர்க்கும் சடங்கு).