व्याप्तिदार्ढ्ये नक्तमेकं चन्द्रं वात्मानमुत्थितम् ।
विचिन्त्य प्रस्रवन्तं के कस्याप्याप्यायनं भवेत् ॥७५॥
vyāptidārḍhye naktamekaṃ candraṃ vātmānamutthitam |
vicintya prasravantaṃ ke kasyāpyāpyāyanaṃ bhavet
ବ୍ୟାପ୍ତି ଦୃଢ଼ ହେଲେ, ରାତ୍ରିରେ ନିଜକୁ ଗୋଟିଏ ଚନ୍ଦ୍ର ବୋଲି, ଉଦିତ ଓ (ଅମୃତ) କ୍ଷରଣ କରୁଥିବା ବୋଲି ଚିନ୍ତନ କଲେ — କାହାର ମସ୍ତକ ଉପରେ କାହାର ଆପ୍ୟାୟନ (ତୃପ୍ତି, ପୁଷ୍ଟି) ନ ହେବ?