व्याप्तिदार्ढ्ये नक्तमेकं चन्द्रं वात्मानमुत्थितम् ।
विचिन्त्य प्रस्रवन्तं के कस्याप्याप्यायनं भवेत् ॥७५॥
vyāptidārḍhye naktamekaṃ candraṃ vātmānamutthitam |
vicintya prasravantaṃ ke kasyāpyāpyāyanaṃ bhavet
ব্যাপ্তি দৃঢ় হ’লে, ৰাতি নিজকে এটা উদিত চন্দ্ৰৰূপে, কাৰোবাৰ মূৰৰ ওপৰত (অমৃত) প্ৰস্ৰৱিত (বৰ্ষণ) কৰি থকা বুলি চিন্তা কৰি, (তাৰ) আপ্যায়ন (পুষ্টি আৰু কল্যাণ) হ’ব (— পুষ্টিৰ ক্ৰিয়া)।