व्याप्तिदार्ढ्ये नक्तमेकं चन्द्रं वात्मानमुत्थितम् ।
विचिन्त्य प्रस्रवन्तं के कस्याप्याप्यायनं भवेत् ॥७५॥
vyāptidārḍhye naktamekaṃ candraṃ vātmānamutthitam |
vicintya prasravantaṃ ke kasyāpyāpyāyanaṃ bhavet
ವ್ಯಾಪ್ತಿ ದೃಢವಾದಾಗ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಂದ್ರನಂತೆ ಅಥವಾ ಉದಿಸಿದ ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು (ಅಮೃತವನ್ನು) ಸುರಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಚಿಂತಿಸಿ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬನ ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಆಪ್ಯಾಯನ (ಪುಷ್ಟಿ) ಆಗುತ್ತದೆ.