tatra sṛṣṭiṃ yajed vīraḥ punar evāsanaṃ tataḥ |
sṛṣṭiṃ tu sampuṭīkṛtya paścād yajanam ārabhet
— அங்கே, அவ்விடத்தில்; — ஸ்ருஷ்டியை (எழுத்துக்களின் உருவாக்க வரிசையை); — வழிபடவேண்டும்; — வீரன் (வீரத்துடிய சாதகன்); — மீண்டும்; — பின்னர் ஆசனத்தையே (ஏவ + ஆசனம்); — அதன்பின்; — ஸ்ருஷ்டியை; — மற்றும், திண்ணமாக; — சம்புடமாக ஆக்கி (இருபுறமும் சூழும் பேழையாகக் கட்டி); — பிறகு, பின்னர்; — வழிபாட்டை; — தொடங்க வேண்டும், மேற்கொள்ள வேண்டும்
அங்கே வீரன் ஸ்ருஷ்டியை (உருவாக்கத்தை) வழிபடவேண்டும், பின்னர் மீண்டும் ஆசனத்தை; ஸ்ருஷ்டியைச் சம்புடமாக (இருபுறமும் சூழ்ந்த பேழையாக) ஆக்கி, பிறகு வழிபாட்டைத் தொடங்கவேண்டும்.