Parātrīśikā1.30
तत्र सृष्टिं यजेद् वीरः पुनर् एवासनं ततः ।
सृष्टिं तु सम्पुटीकृत्य पश्चाद् यजनम् आरभेत् ॥३०॥
tatra sṛṣṭiṃ yajed vīraḥ punar evāsanaṃ tataḥ |
sṛṣṭiṃ tu sampuṭīkṛtya paścād yajanam ārabhet
— ત્યાં, તે પછી ; — સૃષ્ટિ (વર્ણ-સૃષ્ટિ-ક્રમ)ની ; — પૂજા કરવી જોઈએ ; — વીર (વીર સાધક) ; — ફરી, વળી ; — પછી આસનની જ (એવ + આસન) ; — ત્યારબાદ ; — સૃષ્ટિને ; — અને, ખરેખર (તુ) ; — સંપુટિત કરીને (બંને બાજુથી પેટી-રૂપે આવૃત કરીને) ; — ત્યારબાદ, પાછળથી ; — યજન, પૂજા ; — આરંભવી જોઈએ ત્યાં વીરે સૃષ્ટિ (સૃષ્ટિ-ક્રમ)ની પૂજા કરવી જોઈએ, પછી ફરી આસનની; અને સૃષ્ટિને સંપુટિત (બંને બાજુથી આવૃત) કરીને, ત્યારબાદ યજન (પૂજા) આરંભવી જોઈએ.