Parātrīśikā1.30
तत्र सृष्टिं यजेद् वीरः पुनर् एवासनं ततः ।
सृष्टिं तु सम्पुटीकृत्य पश्चाद् यजनम् आरभेत् ॥३०॥
tatra sṛṣṭiṃ yajed vīraḥ punar evāsanaṃ tataḥ |
sṛṣṭiṃ tu sampuṭīkṛtya paścād yajanam ārabhet
— ਉੱਥੇ, ਤਦ ਉੱਥੇ ; — ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ — ਉਤਪੱਤੀ (ਅੱਖਰ-ਸਿਰਜਣ ਕ੍ਰਮ) ; — ਯਜਨ ਕਰੇ, ਪੂਜਾ ਕਰੇ ; — ਵੀਰ — ਵੀਰ ਸਾਧਕ ; — ਫਿਰ, ਦੁਬਾਰਾ ; — ਫਿਰ ਆਸਨ ਨੂੰ ਹੀ (ਏਵ + ਆਸਨ) ; — ਉਸ ਤੋਂ ਮਗਰੋਂ ; — ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ; — ਅਤੇ, ਨਿਸ਼ਚੇ ਹੀ ; — ਸੰਪੁਟਿਤ ਕਰਕੇ (ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਘੇਰ ਕੇ) ; — ਮਗਰੋਂ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ; — ਯਜਨ, ਪੂਜਾ ; — ਆਰੰਭ ਕਰੇ, ਸ਼ੁਰੂ ਕਰੇ ਉੱਥੇ ਵੀਰ (ਸਾਧਕ) ਨੂੰ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ (ਉਤਪੱਤੀ-ਕ੍ਰਮ) ਦਾ ਯਜਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਦੁਬਾਰਾ ਆਸਨ ਦਾ; ਅਤੇ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਸੰਪੁਟਿਤ ਕਰਕੇ (ਦੋਹਾਂ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਘੇਰ ਕੇ) ਮਗਰੋਂ ਯਜਨ ਆਰੰਭ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।