Parātrīśikā1.30
तत्र सृष्टिं यजेद् वीरः पुनर् एवासनं ततः ।
सृष्टिं तु सम्पुटीकृत्य पश्चाद् यजनम् आरभेत् ॥३०॥
tatra sṛṣṭiṃ yajed vīraḥ punar evāsanaṃ tataḥ |
sṛṣṭiṃ tu sampuṭīkṛtya paścād yajanam ārabhet
— তাত, তেতিয়া ; — সৃষ্টি — উদ্ভৱ (বৰ্ণসৃষ্টি-ক্ৰম) ; — যজন কৰিব, পূজা কৰিব ; — বীৰ — বীৰ সাধক ; — পুনৰ, আকৌ ; — তেতিয়া আসনকেই (এৱ + আসন) ; — তাৰ পাছত ; — সৃষ্টিক ; — তু — আৰু, নিশ্চয়ে ; — সম্পুটীকৃত কৰি (দুয়োফালে আৱৰি কৌটাৰ দৰে) ; — পাছত, পিছত ; — যজন, পূজা ; — আৰম্ভ কৰিব, সূচনা কৰিব তাত বীৰে সৃষ্টিৰ যজন কৰিব, তাৰ পাছত পুনৰ আসনৰ; আৰু সৃষ্টিক সম্পুটীকৃত কৰি, তাৰ পাছত যজন আৰম্ভ কৰিব।