व्याप्तं किञ्चिद्रिपोर्देहं मदीयं संहराम्यहम् ।
जडरूपो भवामीति चिन्तया मरणं स्थितम् ॥७४॥
vyāptaṃ kiñcidripordehaṃ madīyaṃ saṃharāmyaham |
jaḍarūpo bhavāmīti cintayā maraṇaṃ sthitam
(ਇਸ ਭਾਵ ਨਾਲ ਕਿ) 'ਮੈਂ ਸ਼ੱਤਰੂ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ — ਜੋ (ਮੇਰੇ ਦੁਆਰਾ) ਵਯਾਪਤ ਤੇ (ਇਉਂ) ਮੇਰਾ ਹੈ — ਸੰਹਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, (ਅਤੇ ਉਸ ਵਿੱਚ) ਜੜ੍ਹ-ਰੂਪ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ,' ਅਜਿਹੇ ਚਿੰਤਨ ਨਾਲ (ਉਸ ਦਾ) ਮਰਣ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (— ਮਾਰਣ ਦਾ ਕਰਮ)।