प्रतीत्युद्गमकाले तु सार्वभाव्यादसौ विभुः ।
सृष्टानुभवदो रूढेरमूर्तज्ञानचिल्लयात् ॥३४॥
pratītyudgamakāle tu sārvabhāvyādasau vibhuḥ |
sṛṣṭānubhavado rūḍheramūrtajñānacillayāt
ਪਰ ਪ੍ਰਤੀਤੀ (ਗਿਆਨ) ਦੇ ਉਦੈ ਦੇ ਸਮੇਂ, (ਆਪਣੇ) ਸਾਰੇ ਭਾਵ-ਰੂਪ ਹੋਣ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਵਿਭੁ (ਸਰਵ-ਵਯਾਪੀ ਚੇਤਨਾ) ਸ੍ਰਿਸ਼ਟ (ਰਚੇ ਗਏ) ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਦਿੰਦਾ ਹੈ — (ਦ੍ਰਿੜ੍ਹ) ਰੂੜ੍ਹੀ (ਟਿਕਾਅ) ਤੋਂ, ਅਮੂਰਤ ਗਿਆਨ-ਰੂਪੀ ਚੇਤਨਾ ਵਿੱਚ ਲਯ ਹੋਣ ਤੋਂ।