प्रतीत्युद्गमकाले तु सार्वभाव्यादसौ विभुः ।
सृष्टानुभवदो रूढेरमूर्तज्ञानचिल्लयात् ॥३४॥
pratītyudgamakāle tu sārvabhāvyādasau vibhuḥ |
sṛṣṭānubhavado rūḍheramūrtajñānacillayāt
କିନ୍ତୁ ପ୍ରତୀତି (ଜ୍ଞାନ)ର ଉଦ୍ଗମ-କାଳରେ, ସର୍ବଭାବ୍ୟ (ସବୁକିଛି ହେବା) ହେତୁ, ଏହି ବିଭୁ (ସର୍ବବ୍ୟାପୀ ଚୈତନ୍ୟ) ସୃଷ୍ଟ (ସୃଷ୍ଟ ବସ୍ତୁ)ର ଅନୁଭବ ପ୍ରଦାନ କରେ — ରୂଢ଼ି (ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଷ୍ଠା)ରୁ, ଅମୂର୍ତ୍ତ ଜ୍ଞାନ-ଚିତ୍ (ନିରାକାର ଜ୍ଞାନ-ଚୈତନ୍ୟ)ରେ ଲୟ ହେତୁ।