प्रतीत्युद्गमकाले तु सार्वभाव्यादसौ विभुः ।
सृष्टानुभवदो रूढेरमूर्तज्ञानचिल्लयात् ॥३४॥
pratītyudgamakāle tu sārvabhāvyādasau vibhuḥ |
sṛṣṭānubhavado rūḍheramūrtajñānacillayāt
എന്നാൽ പ്രതീതിയുടെ (ജ്ഞാനത്തിന്റെ) ഉദ്ഗമകാലത്ത് സർവഭാവത്വം (എല്ലാം ആയിരിക്കൽ) നിമിത്തം ഈ വിഭുവായ (ബോധം) സൃഷ്ടാനുഭവത്തെ (സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ അനുഭവത്തെ) നൽകുന്നു — രൂഢി (ദൃഢസ്ഥിതി) നിമിത്തം, ജ്ഞാനമാകുന്ന അമൂർതചിത്തിൽ ലയിക്കുന്നതുകൊണ്ടും.