punaḥ

ननु स्वलक्षणाभासं ज्ञानम् एकं परं पुनः साभिलापं विकल्पाख्यं बहुधा नापि तद् द्वयम् ॥१॥

आभासः पुनराभासद् बाह्यस्यासीत् कथं चन अर्थस्य नैव तेनास्य सिद्धिर् नाप्य् अनुमानतः ॥९॥

आभासभेदाद् वस्तूनां नियतार्थक्रिया पुनः सामानाधिकरण्येन प्रतिभासाद् अभेदिनाम् ॥६॥

तस्यैश्वर्यस्वभावस्य पशुभावे प्रकाशिका विद्याशक्तिः तिरोधानकरी मायाभिधा पुनः ॥७॥

मेयं साधारणं मुक्तः स्वात्माभेदेन मन्यते महेश्वरो यथा बद्धः पुन अत्यन्तभेदवत् ॥१३॥

सत्यं सत्यं पुनः सत्यं सत्यं सत्यं मयोच्यते । विना ह्यागममार्गेण कलौ नास्ति गतिः प्रिये ॥ ७ ॥

किं पुनर्मनुजादीनां वक्तव्यं देववन्दिते । परमेशस्य नैवेद्यसेवनाद् यत् फलं भवेत् ॥ ८५ ॥

परापरायाः सकलमपरायाश्च वा पुनः । परायाः यदि तद्वत्स्यात्परत्वं तद्विरुध्यते ॥५॥