अहं वेद्मि स मां वेत्ति न कर्तृकरणादिता ।
ज्ञानस्यैकक्षणे युक्ता तद्द्वित्वेन क्षणक्षयः ॥३७॥
ahaṃ vedmi sa māṃ vetti na kartṛkaraṇāditā |
jñānasyaikakṣaṇe yuktā taddvitvena kṣaṇakṣayaḥ
'ମୁଁ ଜାଣେ', 'ସେ ମୋତେ ଜାଣେ' — (ଏଠାରେ) କର୍ତ୍ତା, କରଣ ଆଦିର (ବାସ୍ତବ) ଭେଦ ନାହିଁ; ଏକ କ୍ଷଣରେ ଜ୍ଞାନର ଏକତା ହିଁ ଯୁକ୍ତିଯୁକ୍ତ; (ପକ୍ଷାନ୍ତରେ) ତାହାର (କଳ୍ପିତ) ଦ୍ୱିତ୍ୱ (ଦୁଇତ୍ୱ)ଦ୍ୱାରା (ସେହି) କ୍ଷଣ ହିଁ କ୍ଷୟ ହୋଇଯାଏ (କାରଣ ଦୁଇ କ୍ରିୟା ଏକ କ୍ଷଣରେ ପଡ଼ି ନ ପାରେ)।