अहं वेद्मि स मां वेत्ति न कर्तृकरणादिता ।
ज्ञानस्यैकक्षणे युक्ता तद्द्वित्वेन क्षणक्षयः ॥३७॥
ahaṃ vedmi sa māṃ vetti na kartṛkaraṇāditā |
jñānasyaikakṣaṇe yuktā taddvitvena kṣaṇakṣayaḥ
"ഞാൻ അറിയുന്നു," "അവൻ എന്നെ അറിയുന്നു" — (ഇതിൽ) കർത്ത്രു-കരണാദിത (കർത്ത്രു-കരണ-കർമഭേദം) ഇല്ല; ഒരേ ക്ഷണത്തിൽ ജ്ഞാനത്തിന്റെ (ഏകത്വം) യുക്തമാണ്; അതിന്റെ ദ്വിത്വത്താൽ (ഇരട്ടത്വത്താൽ) ക്ഷണക്ഷയം (ഏകക്ഷണത്തിന്റെ നാശം വരും).