अहं वेद्मि स मां वेत्ति न कर्तृकरणादिता ।
ज्ञानस्यैकक्षणे युक्ता तद्द्वित्वेन क्षणक्षयः ॥३७॥
ahaṃ vedmi sa māṃ vetti na kartṛkaraṇāditā |
jñānasyaikakṣaṇe yuktā taddvitvena kṣaṇakṣayaḥ
‘মই জানোঁ’, ‘তেওঁ মোক জানে’ — (ইয়াত) কৰ্তা, কৰণ আদিৰ (প্ৰকৃত) ভেদ নাই; এক ক্ষণত জ্ঞানৰ ঐক্যই যুক্তিযুক্ত; (আনহাতে) তাৰ (কল্পিত) দ্বিত্বৰ দ্বাৰা (সেই) ক্ষণৰ ক্ষয় হয় (কিয়নো দুটা ক্ৰিয়া এক ক্ষণত নপৰে)।