अहं वेद्मि स मां वेत्ति न कर्तृकरणादिता ।
ज्ञानस्यैकक्षणे युक्ता तद्द्वित्वेन क्षणक्षयः ॥३७॥
ahaṃ vedmi sa māṃ vetti na kartṛkaraṇāditā |
jñānasyaikakṣaṇe yuktā taddvitvena kṣaṇakṣayaḥ
"ನಾನು ಅರಿಯುತ್ತೇನೆ", "ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತಾನೆ" — (ಇಲ್ಲಿ) ಕರ್ತೃ-ಕರಣ ಮುಂತಾದ (ನಿಜ) ಭೇದವಿಲ್ಲ; ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಏಕಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ (ಐಕ್ಯ) ಯುಕ್ತ; ಅದರ ದ್ವಿತ್ವದಿಂದ (ಒಂದೇ) ಕ್ಷಣದ ಕ್ಷಯ (ಬರುತ್ತದೆ).