किंञ्चित्पश्यति वा सूक्ष्मं तदस्मद्दर्शनान्वयः ।
कर्मत्वे पारतन्त्र्यं स्यात्तस्या एव निजात्मनि ॥५७॥
kiṃñcitpaśyati vā sūkṣmaṃ tadasmaddarśanānvayaḥ |
karmatve pāratantryaṃ syāttasyā eva nijātmani
ଅଥବା (ଯଦି କୁହ) ସେ କିଛି ସୂକ୍ଷ୍ମକୁ ଦେଖେ — ତାହା ଆମ୍ଭ ଦର୍ଶନ (ସିଦ୍ଧାନ୍ତ) ସହ ଅନ୍ୱିତ; (କିନ୍ତୁ) ଯଦି (ସେ ନିଜ ପ୍ରତି) କର୍ମ (ବିଷୟ) ହୁଏ, ତେବେ ତାହାର ନିଜ ଆତ୍ମା ପ୍ରତି ହିଁ ପାରତନ୍ତ୍ର୍ୟ (ପରାଧୀନତା ଆସେ)।