तस्मात्प्रणम्य प्रणिधाय कायं प्रसादये त्वामहमीशमीढ्यम् ।
पितेव पुत्रस्य सखेव सख्युः प्रियः प्रियास्यार्हसि देव सोढुम् ॥
११-४६ ॥
tasmātpraṇamya praṇidhāya kāyaṃ prasādaye tvāmahamīśamīḍhyam |
piteva putrasya sakheva sakhyuḥ priyaḥ priyāsyārhasi deva soḍhum ||
11-46 ||
ତେଣୁ ପ୍ରଣାମ କରି, କାୟ (ଶରୀର) ପ୍ରଣିଧାନ (ଲମ୍ବାଇ ପ୍ରଣତ) କରି, ମୁଁ ଈଶ ଓ ଈଡ୍ୟ (ସ୍ତୁତ୍ୟ) ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ; ପିତା ଯେପରି ପୁତ୍ରକୁ, ସଖା ସଖାକୁ, ପ୍ରିୟ ପ୍ରିୟାକୁ (ସହ୍ୟ କରେ), ସେହିପରି ହେ ଦେବ, ଆପଣ (ମୋତେ) ସହ୍ୟ କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।