न तु योऽन्तर्मुखो भावः सर्वज्ञत्वगुणास्पदम् ।
तस्योपलब्धिलोपोऽस्ति तदा ह्यन्योऽनुपलम्भकः ॥१६॥
na tu yo 'ntarmukho bhāvaḥ sarvajñatva-guṇāspadam |
tasyopalabdhi-lopo 'sti tadā hy anyo 'nupalambhakaḥ ||
anuṣṭubh
— परंतु नाही (विरोधार्थक); — जो (तत्त्व, प्रयत्न) — पु.कर्ता.एक. संबंध; — अंतर्मुख (आत वळलेला); — भाव (तत्त्व, सत्ता); — सर्वज्ञता-गुणाचे आश्रयस्थान; — त्या (आंतर तत्त्वाचे) — पु.षष्ठी.एक.; — उपलब्धीचा लोप (अनुभूतीचा थांबा); — आहे, विद्यमान आहे (वर्त.एक. √as); — तेव्हा — कालवाचक नित्यसंबंधी; — कारण, निःसंशय (हेतुदर्शक); — दुसरा — पु.कर्ता.एक.; — अनुपलंभक (न-जाणणारा, अनुभव न घेणारा)
परंतु जो अंतर्मुख भाव सर्वज्ञता-गुणाचे आश्रयस्थान आहे — त्याची उपलब्धी (अनुभूती) कधीच लोपत नाही; तेव्हा फक्त दुसराच (मर्यादित जीव) अनुपलंभक (न-जाणणारा) बनतो.