बन्धमोक्षाद्यभावेन निर्मलोऽत्र करोति किम् ।
नच वा प्रत्ययं गच्छेत् झटित्येकोक्तिमात्रतः ॥९६॥
bandhamokṣādyabhāvena nirmalo'tra karoti kim |
naca vā pratyayaṃ gacchet jhaṭityekoktimātrataḥ
बंध, मोक्ष इत्यादींच्या अभावाने (निर्मल आत्मा शिकवला, तर) येथे (साधक मार्गावाचून) काय करेल? आणि (कोणी) एका केवळ विधानाने तत्काळ प्रत्ययाला (खात्रीला) पोहोचणार नाही (— म्हणून क्रमिक उपदेशाचे प्रयोजन).