हस्तादेः करणत्वं हि मस्तकादेश्च कर्मता ।
कर्ता मनः स्वावयवी नामूर्ताया इदं पुनः ॥५४॥
hastādeḥ karaṇatvaṃ hi mastakādeśca karmatā |
kartā manaḥ svāvayavī nāmūrtāyā idaṃ punaḥ
कारण हातादिकांचे करणत्व (साधनत्व) आणि मस्तकादिकांचे कर्मत्व (कर्म असणे), आणि मन हा स्वावयवी (स्वतःच्या अवयवांचा धनी) कर्ता — परंतु अमूर्त (निराकार) अशा तिच्या (पश्यन्तीच्या) ठायी हे (अवयवभेद) नाहीत.