अवाच्यत्वेन भवतां तस्या रूपं गतम् ।
अलक्षितस्वरूपाया अविद्यात्वं कथं स्थितम् ॥३२॥
avācyatvena bhavatāṃ tasyā rūpaṃ gatam |
alakṣitasvarūpāyā avidyātvaṃ kathaṃ sthitam
अवाच्यत्वामुळे (अवर्णनीयतेमुळे) तुमच्या मते तिचे (अविद्येचे) स्वरूपच नाहीसे होते; ज्या स्वरूप लक्षित होत नाही तिच्या ठायी अविद्यात्व (अविद्या असणे) कसे टिकेल?