दृक्स्वाभासैव नान्येन वेद्या रूपदृशेव दृक्
रसे संस्कारजत्वं तु तत्तुल्यत्वं न तद्गतिः ॥२॥
dṛksvābhāsaiva nānyena vedyā rūpadṛśeva dṛk
rase saṃskārajatvaṃ tu tattulyatvaṃ na tadgatiḥ
दृष्टी (ज्ञान) ही स्वतःच प्रकाशमान असते, ती अन्याकडून जाणली जात नाही — जशी रूपाची दृष्टी (दुसऱ्या दृष्टीने जाणली जात नाही) तशी. रसाच्या (स्मृती)त संस्कारापासून जन्म झाल्यामुळे केवळ त्या (मूळा)शी सादृश्य येते, त्याचे ज्ञान नव्हे.