dṛksvābhāsaiva nānyena vedyā rūpadṛśeva dṛk
rase saṃskārajatvaṃ tu tattulyatvaṃ na tadgatiḥ
— ദൃക് — ദൃക്ക്, ജ്ഞാനം (കാണൽ); — സ്വാഭാസാ ഏവ — സ്വയം ആഭാസിക്കുന്നതുമാത്രം; — ന അന്യേന — മറ്റൊന്നിനാലല്ല (തൃതീയ); — വേദ്യാ — വേദ്യം, അറിയപ്പെടാവുന്നത്; — രൂപദൃശാ ഇവ — രൂപത്തെ കാണുന്ന ദൃക്കിനെപ്പോലെ (മറ്റൊരു ദൃക്കാൽ ഗ്രഹിക്കപ്പെടാത്തത്); — ദൃക് — ദൃക്ക്, ജ്ഞാനം; — രസേ — രസത്തിന്റെ (സ്മൃതിയുടെ) കാര്യത്തിൽ (സപ്തമി); — സംസ്കാരജത്വം — സംസ്കാരത്തിൽനിന്നു ജനിച്ചതാകൽ; — തു — എന്നാൽ, മാത്രം; — തത്തുല്യത്വം — അതിനോടുള്ള തുല്യത; — ന — അല്ല; — തദ്ഗതിഃ — അതിന്റെ ഗതി, അതിന്റെ ജ്ഞാനം
ദൃക്ക് (ജ്ഞാനം) സ്വയം ആഭാസിക്കുന്നതാണ്, മറ്റൊന്നിനാൽ വേദ്യമല്ല — രൂപത്തെ കാണുന്ന ദൃക്ക് മറ്റൊരു ദൃക്കിനാൽ (ഗ്രഹിക്കപ്പെടാത്തതുപോലെ). രസത്തിന്റെ (സ്മൃതിയുടെ) കാര്യത്തിൽ സംസ്കാരജത്വം എന്നത് അതിനോടുള്ള തുല്യതമാത്രമാണ്, അതിന്റെ ഗതി (ജ്ഞാനം) അല്ല.