मुख्यत्वं कर्तृतायाश् च बोधस्य च चिदात्मनः
शून्यादौ तद्गुणे ज्ञानं तत्समावेशलक्षणम् ॥१२॥
mukhyatvaṃ kartṛtāyāś ca bodhasya ca cidātmanaḥ
śūnyādau tadguṇe jñānaṃ tatsamāveśalakṣaṇam
— मुख्यता (प्रधानता); — कर्तृत्वाची; — आणि; — बोधाची; — आणि; — चिदात्म्याची; — शून्यादिकात; — जे त्याचे गुण (गौण) बनले होते; — (योग्य) ज्ञान; — त्या (चैतन्या)त समावेश हे ज्याचे लक्षण
शून्यादिकात, जे त्याचे गुण (गौण) बनले होते, तेथे चिदात्म्याच्या कर्तृत्वाची व बोधाची मुख्यता (पुन्हा प्रस्थापित होणे) — हेच ज्ञान, ज्याचे लक्षण त्या (चैतन्या)त समावेश आहे.