मुख्यत्वं कर्तृतायाश् च बोधस्य च चिदात्मनः
शून्यादौ तद्गुणे ज्ञानं तत्समावेशलक्षणम् ॥१२॥
mukhyatvaṃ kartṛtāyāś ca bodhasya ca cidātmanaḥ
śūnyādau tadguṇe jñānaṃ tatsamāveśalakṣaṇam
— મુખ્યત્વ, પ્રાધાન્ય; — કર્તૃતા(કર્તાપણા)નું; — અને; — બોધ (ચૈતન્ય)નું; — અને; — જેનો આત્મા ચિત્ (ચૈતન્ય) છે તેનું; — શૂન્ય આદિમાં; — જે તેનો ગુણ (ગૌણ) (બની ગયો હતો) તેમાં; — (તે) જ્ઞાન; — જેનું લક્ષણ તેમાં (ચૈતન્યમાં) સમાવેશ (પ્રવેશ) છે તેવું
ચિત્-આત્મા (ચૈતન્ય-સ્વરૂપ) એવા કર્તૃતા અને બોધ(ચૈતન્ય)નું મુખ્યત્વ (પ્રાધાન્ય) — શૂન્ય આદિમાં, જે તેનો ગુણ (ગૌણ) (બની ગયો હતો) તેમાં — (ફરી પ્રાપ્ત થવું), તે જ્ઞાન, જેનું લક્ષણ તેમાં (ચૈતન્યમાં) સમાવેશ (પ્રવેશ) છે.