वशी लक्षं मन्त्रं प्रजपति हविष्याशनरतो
दिवा मातर्युष्मच्चरणयुगलध्याननिपुणः ।
परं नक्तं नग्नो निधुवनविनोदेन च मनुं
जपेल्लक्षं स स्यात् स्मरहरसमानः क्षितितले ॥२०॥
vaśī lakṣaṃ mantraṃ prajapati haviṣyāśana-rato |
divā mātar yuṣmac-caraṇa-yugala-dhyāna-nipuṇaḥ |
paraṃ naktaṃ nagno nidhuvana-vinodena ca manuṃ |
japel lakṣaṃ sa syāt smara-hara-samānaḥ kṣiti-tale ||20||
śikhariṇī
हे माते! जो वश्य, हविष्यान्न खाणारा साधक दिवसा तुझ्या चरणयुगुलाच्या ध्यानात कुशल राहून एक लक्ष (लाख) वेळा मंत्रजप करतो, आणि नंतर रात्री नग्न होऊन, रतिक्रीडेच्या विनोदासह आणखी एक लाख वेळा मंत्रजप करतो — तो पृथ्वीतलावर स्मरहराच्या (शिवाच्या) समान होतो.