वशी लक्षं मन्त्रं प्रजपति हविष्याशनरतो
दिवा मातर्युष्मच्चरणयुगलध्याननिपुणः ।
परं नक्तं नग्नो निधुवनविनोदेन च मनुं
जपेल्लक्षं स स्यात् स्मरहरसमानः क्षितितले ॥२०॥
vaśī lakṣaṃ mantraṃ prajapati haviṣyāśana-rato |
divā mātar yuṣmac-caraṇa-yugala-dhyāna-nipuṇaḥ |
paraṃ naktaṃ nagno nidhuvana-vinodena ca manuṃ |
japel lakṣaṃ sa syāt smara-hara-samānaḥ kṣiti-tale ||20||
śikhariṇī
হে মাতৃ! সংযতেন্দ্ৰিয় হৈ, হৱিষ্যান্নৰ ভোজনত ৰত হৈ, দিনত তোমাৰ চৰণযুগলৰ ধ্যানত নিপুণ হৈ যিজনে মন্ত্ৰ এলাখবাৰ জপ কৰে, আৰু ৰাতি নগ্ন হৈ ৰতি-বিনোদনৰ সৈতে আকৌ এলাখবাৰ জপ কৰে — সেই ব্যক্তি পৃথিৱীত স্মৰহৰৰ (শিৱৰ) সমান হৈ পৰে।