Parātrīśikā1.26
दीक्षा भवत्य् असंदिग्धा तिलाज्याहुतिवर्जिता ।
मूर्ध्नि वक्त्रे च हृदये गुह्ये मुर्तौ तथैव च ॥२६॥
dīkṣā bhavaty asaṃdigdhā tilājyāhutivarjitā |
mūrdhni vaktre ca hṛdaye guhye murtau tathaiva ca
— ദീക്ഷ — സംസ്കാരം, അഭിഷേകം ; — സംഭവിക്കുന്നു, ഉണ്ടാകുന്നു ; — അസന്ദിഗ്ധം — സന്ദേഹമെന്യേ ; — തിലത്തിന്റെയും ആജ്യത്തിന്റെയും ആഹുതികൂടാതെ ; — മൂർധാവിൽ (ശിരസ്സിൽ) ; — വക്ത്രത്തിൽ (മുഖത്ത്) ; — ഉം, ച ; — ഹൃദയത്തിൽ ; — ഗുഹ്യസ്ഥാനത്ത് ; — മൂർത്തിയിൽ (ദേഹത്തിൽ) (പാഠത്തിലുള്ളപ്രകാരം) ; — അപ്രകാരംതന്നെ (തഥാ + ഏവ) ; — ഉം, ച ദീക്ഷ, സന്ദേഹമെന്യേ, തിലത്തിന്റെയും ആജ്യത്തിന്റെയും (നെയ്യിന്റെയും) ആഹുതികൂടാതെതന്നെ സംഭവിക്കുന്നു — മൂർധാവിലും (ശിരസ്സിലും), വക്ത്രത്തിലും (മുഖത്തും), ഹൃദയത്തിലും, ഗുഹ്യസ്ഥാനത്തും, അപ്രകാരംതന്നെ മൂർത്തിയിലും (ദേഹത്തിലും).