Parātrīśikā1.26
दीक्षा भवत्य् असंदिग्धा तिलाज्याहुतिवर्जिता ।
मूर्ध्नि वक्त्रे च हृदये गुह्ये मुर्तौ तथैव च ॥२६॥
dīkṣā bhavaty asaṃdigdhā tilājyāhutivarjitā |
mūrdhni vaktre ca hṛdaye guhye murtau tathaiva ca
— दीक्षा, संस्कार ; — होते, घडते ; — नि:संदिग्ध, निःसंशय ; — तीळ व तुपाच्या आहुतींवाचून ; — मस्तकावर, शिरावर ; — मुखावर/वदनावर ; — आणि ; — हृदयात ; — गुह्य(स्थानी) ; — मूर्तीत/देहात (जसे संक्रमित आहे) ; — त्याचप्रमाणे (तथा + एव) ; — आणि आणि नि:संशय दीक्षा होते — तीळ व तुपाच्या आहुतींवाचूनही — मस्तकावर, मुखावर, हृदयात, गुह्य(स्थानी) आणि त्याचप्रमाणे मूर्तीत (देहात).