Parātrīśikā1.26
दीक्षा भवत्य् असंदिग्धा तिलाज्याहुतिवर्जिता ।
मूर्ध्नि वक्त्रे च हृदये गुह्ये मुर्तौ तथैव च ॥२६॥
dīkṣā bhavaty asaṃdigdhā tilājyāhutivarjitā |
mūrdhni vaktre ca hṛdaye guhye murtau tathaiva ca
— দীক্ষা — অভিষেক, সংস্কাৰ ; — হয়, সংঘটিত হয় ; — অসংদিগ্ধ, নিঃসন্দেহ ; — তিল আৰু ঘৃতৰ আহুতিবিহীন ; — মূৰ্ধাত, মূৰৰ চূড়াত ; — মুখত, বদনত ; — আৰু ; — হৃদয়ত ; — গুহ্যত (গোপন/জননেন্দ্ৰিয় স্থানত) ; — মূৰ্তিত (দেহত/ৰূপত) ; — তেনেদৰেই (তথা + এৱ) ; — আৰু তিল আৰু ঘৃতৰ আহুতিবিহীন হ'লেও, দীক্ষা নিঃসন্দেহে হয় — মূৰ্ধাত, মুখত, হৃদয়ত, গুহ্যত আৰু তেনেদৰেই মূৰ্তিত (দেহত)।