Parātrīśikā1.26
दीक्षा भवत्य् असंदिग्धा तिलाज्याहुतिवर्जिता ।
मूर्ध्नि वक्त्रे च हृदये गुह्ये मुर्तौ तथैव च ॥२६॥
dīkṣā bhavaty asaṃdigdhā tilājyāhutivarjitā |
mūrdhni vaktre ca hṛdaye guhye murtau tathaiva ca
— தீட்சை, அபிஷேகம் (தீக்ஷா) ; — நிகழ்கிறது, ஏற்படுகிறது ; — சந்தேகமற்ற, ஐயமற்ற ; — எள், நெய் ஆகியவற்றின் ஆகுதிகள் இல்லாதது ; — உச்சந்தலையில், சிரசில் ; — முகத்தில், வாயில் ; — மற்றும் ; — இதயத்தில் ; — குஹ்யத்தில் (மறைவான இடத்தில்) ; — உடலில், வடிவில் (மூர்த்தி; கடத்தப்பட்டபடி) ; — அவ்வாறே (ததா + ஏவ) ; — மற்றும் எள், நெய் ஆகியவற்றின் ஆகுதிகள் இன்றியும் தீட்சை சந்தேகமின்றி நிகழ்கிறது — உச்சந்தலையில், முகத்தில், இதயத்தில், குஹ்யத்தில் (மறைவிடத்தில்), அவ்வாறே உடலிலும் (செய்யப்படுகிறது).