Parātrīśikā1.26
दीक्षा भवत्य् असंदिग्धा तिलाज्याहुतिवर्जिता ।
मूर्ध्नि वक्त्रे च हृदये गुह्ये मुर्तौ तथैव च ॥२६॥
dīkṣā bhavaty asaṃdigdhā tilājyāhutivarjitā |
mūrdhni vaktre ca hṛdaye guhye murtau tathaiva ca
— દીક્ષા, સંસ્કાર ; — થાય છે, સંપન્ન થાય છે ; — અસંદિગ્ધ, સંશય વગરની ; — તલ અને ઘીની આહુતિ વગરની ; — મસ્તકે, મુકુટ-સ્થાને ; — મુખ/વદન પર ; — અને ; — હૃદયમાં ; — ગુહ્ય (ગુપ્ત) સ્થાને ; — મૂર્તિ (દેહ/શરીર)માં (જેમ સંક્રમિત છે તેમ) ; — એ જ રીતે (તથા + એવ) ; — અને અને દીક્ષા અસંદિગ્ધપણે થાય છે, તલ અને ઘીની આહુતિ વગર પણ — મસ્તકે, મુખે, હૃદયમાં, ગુહ્ય સ્થાને, અને એ જ રીતે મૂર્તિ (દેહ)માં.