Verses on the Recognition of the Lord15.12
सर्वो ममायं विभव इत्येवं परिजानतः
विश्वात्मनो विकल्पानां प्रसरे ऽपि महेशता ॥१२॥
sarvo mamāyaṃ vibhava ityevaṃ parijānataḥ
viśvātmano vikalpānāṃ prasare 'pi maheśatā
— സർവഃ — ഇതെല്ലാം (പ്രഥമ ഏകവചനം) ; — മമ — എന്റേത് (ഷഷ്ഠി ഏകവചനം, സർവനാമം) ; — അയം — ഈ (പ്രഥമ ഏകവചനം, സർവനാമം) ; — വിഭവഃ — വിഭവം (മഹിമ, വ്യാപ്തി) (പ്രഥമ ഏകവചനം) ; — ഇതി ഏവം — എന്ന് ഇപ്രകാരം (അവ്യയം) ; — പരിജാനതഃ — പൂർണമായി തിരിച്ചറിയുന്നവന്റെ (ഷഷ്ഠി ഏകവചനം, വർത്തമാന കൃദന്തം) ; — വിശ്വാത്മനഃ — വിശ്വം ആത്മാവായവന്റെ (ഷഷ്ഠി ഏകവചനം, സമാസം) ; — വികൽപാനാം — വികൽപങ്ങളുടെ (ഷഷ്ഠി ബഹുവചനം) ; — പ്രസരേ — പ്രസരത്തിലും (പ്രവാഹത്തിലും) (സപ്തമി ഏകവചനം) ; — അപി — പോലും (അവ്യയം) ; — മഹേശതാ — മഹേശത്വം (മഹേശ്വരനായിരിക്കൽ) (പ്രഥമ ഏകവചനം സ്ത്രീ) 'ഈ സകല വിഭവവും എന്റേത്' എന്നിങ്ങനെ പരിജ്ഞാനംചെയ്യുന്നവന്, വിശ്വാത്മാവായവന്, വികല്പങ്ങളുടെ പ്രസരത്തിലും (ഒഴുക്കിലും) മഹേശത (മഹേശ്വരത്വം) ഉണ്ടാകുന്നു.